سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده: (136 مشاهده)
هدف: هدف این پژوهش، پهنهبندی و تحلیل فضایی–زمانی آلودگی هوای شهر تهران با استفاده از تلفیق دادههای ماهوارهای و سامانه اطلاعات جغرافیایی(GIS)بهمنظور شناسایی الگوهای مکانی توزیع آلایندهها، تعیین مناطق بحرانی و بررسی روابط آماری میان شاخصهای محیطی و آلایندههای اصلی هوا طی دوره زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ است. تمرکز اصلی پژوهش بر درک تفاوت الگوی آلایندههای اولیه و آلاینده ثانویه ازن در مقیاس مناطق ۲۲گانه شهر تهران قرار دارد. روش پژوهش: این مطالعه از نوع کاربردی با رویکرد توصیفی–تحلیلی است. دادههای مورد استفاده شامل تصاویر ماهوارهای Landsat برای استخراج شاخصهای محیطی دمای سطح زمین(LST)، شاخص پوشش گیاهی(NDVI)، آلبدو و مؤلفه طیفیVBSWIR و دادههای ماهوارهSentinel-5P برای استخراج غلظت ستونی آلایندههای گازیCO₂، NO₂،SO₂ و O₃ است. پس از انجام مراحل پیشپردازش، نقشههای شاخصهای محیطی و آلایندهها تولید و میانگینگیری مکانی آنها در سطح مناطق ۲۲گانه انجام شد. پهنهبندی فضایی صرفاً با هدف نمایش الگوهای مکانی صورت گرفت و تحلیل روابط میان متغیرها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسونانجام شد. کلیه مراحل پردازش و تحلیل در محیط نرمافزارهایENVI،ArcGIS Pro و Google Earth Engine اجرا گردید. یافتهها: نتایج نشان داد آلودگی هوا در شهر تهران دارای الگوی فضایی ناهمگون اما پیوسته است. آلایندههای اولیهCO₂،NO₂ عمدتاً در مناطق مرکزی، شمال و شرق و بیشترین مقادیرSO₂در مناطق جنوبی و جنوبشرقی شهر تهران تمرکز دارند. در مقابل، آلاینده ثانویه O₃ الگوی فضایی متفاوتی نشان داده و مقادیر بالاتر آن عمدتاً در مناطق جنوبی و مرکزی شهر مشاهده شد. نتایج تحلیل همبستگی پیرسون حاکی از وجود روابط آماری معنادار میان شاخصهای محیطی و آلایندههاست؛ بهگونهای که LST با آلایندههای اولیه رابطه معکوس و با O₃ رابطه مستقیم قوی نشان میدهد، در حالی که NDVI عمدتاً با کاهش غلظت آلایندهها همراه است. نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، آلودگی هوای تهران پدیدهای چندعاملی و حاصل برهمکنش ساختار کالبدی شهر، شرایط محیطی و فعالیتهای انسانی است. تفاوت الگوی مکانی آلایندههای اولیه و ثانویه نشان میدهد که سیاستهای کنترل آلودگی باید منطقهمحور بوده و علاوه بر کاهش منابع انتشار، به فرآیندهای محیطی مؤثر بر شکلگیری آلایندههای ثانویه نیز توجه داشته باشند.
Danyali S, Ghorbani Y. Spatial–Temporal Zoning and Analysis of Air Pollution Patterns in Tehran Using Integrated Remote Sensing and GIS. Natural Disasters 2025; 1 (3) : 6 URL: http://disaster.ndri.ac.ir/article-1-54-fa.html
دانیالی سحر، قربانی یاسمن. پهنهبندی و تحلیل الگوهای فضایی–زمانی آلودگی هوای شهر تهران با تلفیق دادههای سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS). سوانح طبیعی. 1404; 1 (3)