هدف: احداث تونلهای بلند و عمیق در ایران در نواحی کوهستانی همراه با فعالیتهای تکتونیکی، بهدلیل وجود ساختارهای زمینساختی پیچیده نظیر گسلها با چالشهای زمینشناسی و دشواریهای حفاری همراه است. از سوی دیگر، بررسی ویژگیهای زمینشناسی مهندسی و ژئوتکنیکی سنگهای گسلی به دلیل دشواری نمونهبرداری و ماهیت ناهمگن آنها بسیار چالشبرانگیز است. ازاینرو، شناسایی گسلها و پیشبینی رفتار آنها در فرایند حفاری تونل از اهمیت ویژهای برخوردار است. پیشبینی دقیق این رفتارها میتواند در جلوگیری از تأخیرهای طولانیمدت و افزایش زمان و هزینه بسیار مؤثر باشد. روش پژوهش:در این مقاله سعی شده است تا با شناسایی مهمترین گسلها در مسیر پروژههای تونلی منطقه سوم آزادراه تهران- شمال و با بهرهگیری از چارچوب ردهبندی مخاطرات زمینشناسی پهنههای گسلی در تونلها، طبقهبندی گسلها انجام گردد. در این ردهبندی، احتمال وقوع مخاطرات زمینشناسی اصلی مرتبط با پهنههای گسلی در پروژههای تونلسازی شامل هجوم آب، ریزش کلی تونل، ناپایداری سینهکار و لهیدگی بر اساس پارامترهای مؤثر نظیر لیتولوژی، کیفیت سنگ، فشار آب، ارتفاع روباره، قطر تونل، اهمیت گسل و جهتگیری نسبی گسل ارزیابی میشود که به تفاوتهای رفتاری هر یک از گسلها در تونلهای مختلف و وابستگی آنها به شرایط زمینشناسی و فنی خاص هر پروژه اشاره دارد. یافتهها:شاخصهای خطر زمینشناسی برآورد شده در این پژوهش برای هر یک از گسلهای شناسایی شده مهم در پروژه شامل گسلهای چیتن- دزبن، دشتنظیر- ناتر و مرزنآباد نشان میدهد که این گسلها چالشهای جدی برای تونلهای عبوری از آنها شامل تونلهای شمارۀ 1، 6 و 10 محسوب خواهند شد. در میان این گسلها، گسل چیتن- دزبن بهعنوان چالشبرانگیزترین زون گسلی شناسایی شده است. نتیجهگیری: بر اساس نتایج ارزیابیها و پیشبینی این مطالعه گسلهای مورد مطالعه در رده گسلهای بحرانی و بسیار بحرانی طبقهبندی میشوند، بنابراین پیشنهاد میشود تمهیدات لازم برای عبور از این پهنههای گسلی بحرانی در نظر گرفته شود.